رمضان

حلول ماه مبارك رمضان مبارك:

رمضان ماه ميهماني خدا،ماه نزول قرآن،ماه بندگي،ماه نزديكي به خدا،ماه استغفار،ماه اثبات بندگي،ماه رحمت الهي،ماه بخشش بر عموم شيعيان بويژه هموطنان عزيزمان مبارك.

رمضان اسمي از اسماء الهي مي باشد و نبايد آن را به تنهايي ذكر كرد مثلا ً بگوييم رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعني ماه را بايد به اسم اضافه نمود. در اين زمينه هشام بن سالم از حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) نقل روايت مي نمايد و مي گويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابي جعفر امام باقر (عليه السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم. امام عليه السلام فرمود: نگوييد اين است رمضان و نگوييد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامي از اسماء الله است كه نمي رود و نمي آيد كه شي ء زائل و نابود شدني مي رود و مي آيد، بلكه بگوييد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم، اسم الله مي باشد، و ماه رمضان ماهي است كه قرآن در او نازل شده است و خداوند آن را «مثل» و «عيد» قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ، عيسي بن مريم (سلام الله عليه) را براي بني اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت علي بن ابي طالب (عليه السلام) روايت شده كه حضرت فرمود: شما به راستي نمي دانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلي در او نهفته است!)

واژه رمضان و معناي اصطلاحي آن

رمضان از مصدر «رمض» به مفهوم شدت گرما و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است. انتخاب چنين واژه اي به راستي از دقت نظر و لطافت خاصي برخوردار است چرا كه سخن از گداخته شدن است و شايد به تعبيري دگرگون شدن در زير آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بي امانش، زيرا كه رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مي باشد، عطشي ناشي از آفتاب سوزان يا گرماي شديد روزهاي طولاني تابستان و عطش ديگر حاصل از نفس سركشي كه پيوسته مي گدازد و سوزشش به راستي جبران ناپذير است. در مقايسه اين دو سوزش، دقيقا ً رابطه عكس برقرار است، بدين مفهوم كه نفس سركش با چشيدن آب، تشنه تر مي گردد وهرگز به يك جرعه بسنده نمي كند و پيوسته آدمي را در تلاش خستگي ناپذير جهت ارضاي تمايلات خود وا مي دارد.

منابع :
1- بحار الانوار، جلد 96، ص 376، طبع اسلاميه
2- بحار الانوار، ج 96، ص 377، طبع اسلاميه

                                                                   التماس دعا!!!!!

فضيلت ماه مبارك رمضان:

«رمضان» در لغت از «رمضاء» به معناى شدت حرارت گرفته شده و به معناى سوزانيدن مى باشد. [1] چون در اين ماه گناهان انسان بخشيده مى شود، به اين ماه مبارك رمضان گفته اند.
پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: «انما سمى الرمضان لانه يرمض الذنوب; [2] ماه رمضان به اين نام خوانده شده است، زيرا گناهان را مى سوزاند.»
رمضان نام يكى از ماه هاى قمرى و تنها ماه قمرى است كه نامش در قرآن آمده است و يكى از چهار ماهى است كه خداوند متعال جنگ را در آن حرام كرده است.(مگر جنبه دفاع داشته باشد.)
در اين ماه كتاب هاى آسمانى قرآن كريم، انجيل، تورات، صحف و زبور نازل شده است. [3]
اين ماه در روايات اسلامى ماه خدا و ميهمانى امت پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) خوانده شده و خداوند متعال از بندگان خود در اين ماه در نهايت كرامت و مهربانى پذيرايى مى كند; پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: «ماه رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و ماه رمضان، ماه امت من است، [4] هر كس همه اين ماه را روزه بگيرد بر خدا واجب است كه همه گناهانش را ببخشد، بقيه عمرش را تضمين كند و او را از تشنگى و عطش دردناك روز قيامت امان دهد.» [5]

براي مشاهده متن كامل ، روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!