حجاب اسلامي،قانون فردي يا اجتماعي

حجاب اسلامي قانون فردي يا اجتماعي؟

آيا اجراي قوانين، اعم از الهي و بشري مي توانند الزامي و اجباري باشند؟ آيا حكومت مي تواند مردم را مجبور به رعايت قانوني خاص نمايند؟ و آيا در حكومت و جامعه اسلامي الزام و اجبار با آيه شريفه «لا اكراه في الدين»[1] منافاتي ندارد؟
در ابتداي بحث تذكر اين نكته لازم است كه ما در اين نوشتار تنها به مسأله حجاب به عنوان يكي  از مصاديق احكام شرعي، كه بيشتر مورد سؤال قرار مي گيرد، اشاره مي كنيم؛ هر چند  آنچه بيان مي شود اختصاص به حجاب ندارد و در در همه احكام الهي ساري و جاري خواهد بود.
در امر حجاب سه حوزه ي متفاوت وجود دارد كه عدم تفكيك بين اين سه حوزه باعث ايجاد شبهه شده است. آن سه حوزه عبارتند از :

براي مشاهده متن كامل،روي ادامه مطلب كليك كنيد!!!

حجاب اسلامي قانون فردي يا اجتماعي؟           

آيا اجراي قوانين، اعم از الهي و بشري مي توانند الزامي و اجباري باشند؟ آيا حكومت مي تواند مردم را مجبور به رعايت قانوني خاص نمايند؟ و آيا در حكومت و جامعه اسلامي الزام و اجبار با آيه شريفه «لا اكراه في الدين»منافاتي ندارد؟
در ابتداي بحث تذكر اين نكته لازم است كه ما در اين نوشتار تنها به مسأله حجاب به عنوان يكي  از مصاديق احكام شرعي، كه بيشتر مورد سؤال قرار مي گيرد، اشاره مي كنيم؛ هر چند  آنچه بيان مي شود اختصاص به حجاب ندارد و در در همه احكام الهي ساري و جاري خواهد بود.
در امر حجاب سه حوزه ي متفاوت وجود دارد كه عدم تفكيك بين اين سه حوزه باعث ايجاد شبهه شده است. آن سه حوزه عبارتند از :

1. حوزۀ انديشه و تفكر:

گاه با توجه به فوايد عقلائي و تجربي پوشش  براي زنان و آثار و پيامدهاي منفي برهنگي؛ حجاب اسلامي به عنوان يك تفكر و انديشه برتر مطرح مي شود؛ در اين حوزه كه حوزه تفكر و انديشه است اجبار راه ندارد و نمي توان كسي را مجبور به پذيرش انديشه اي خاص كرد مگر اينكه خود شخص نسبت به درستي و برتري انديشه اي خاص به يقين برسد.

2. حوزۀ اعتقاد و ايمان:

در اين حوزه بر اساس متون ديني (آيات و روايات) اصل حجاب و ميزان آن معين مي شود و اعتقاد به آن ضروري دين شمرده مي شود . در اين حوزه نيز اجبار راه ندارد و نمي توان كسي را مجبور به پذيرش عقيده خاص نمود.

3. حوزۀ قوانين اجتماعي:

اگر نوعي پوشش در جامعه اي به عنوان قانون مطرح شد در اينصورت الزامي بودن در دل قانون بودن آن، نهفته است.

اگر قبول كنيم كه الزام و اجبار در اين حوزه نيز نبايد باشد آنگاه فلسفه اي براي تشريع و وضع قوانين اجتماعي باقي نخواهد ماند. به عنوان نمونه اگر راهنمايي و رانندگي قوانيني را وضع نمايد اما اجراي آن الزامي نباشد وضع اين قانون، لغو خواهد بود؛ به تعبير ديگر قيد الزام در دل كلمه‌ي قانون نهفته است.

در جامعه اسلامي، به خاطر حفظ آرامش جامعه و همچنين حفظ جامعه از مظاهر گناه، حجاب اسلامي يك قانون اجتماعي قلمداد مي شود به عبارت ديگر؛ حجاب هم حق الله است و هم حق جامعه (يعني با رعايت حجاب، جامعه سالم مي ماند) از اين جهت كه فرمان الهي رعايت نشده است حق الله مي باشد و از جهت ديگر كه موجب به گناه افتادن ديگران مي گردد و همچنين زن گوهر عفت خود را كه بايستي براي همسرش حفظ كند به ديگران عرضه مي كند، حق الناس محسوب مي شود.

به تعبير استاد حجة الاسلام و المسلمين ماندگاري يك خانم بدحجاب به چهار گروه لطمه مي زند:

1- در خيابان جوان عفيف نمي خواهد به چهره اين خانم نگاه كند، بنابراين به خودش فشار مي آورد و سرش را پايين مي اندازد؛ پس اين فرد اذيت مي شود و حقش ضايع مي شود زيرا مي توانست راحت در خيابان راه برود مثل فردي كه وقتي آلودگي هوا وجود دارد مجبور است ماسك بزند.

2- به جوان بي بند و بار هم ظلم مي شود زيرا اين جوان وقتي اين خانم را در خيابان مي بيند ازدواجش به عقب مي افتد چون مجاني دارد نيازش را برطرف مي كند؛ فرد بايد نيازش را با ازدواج برطرف كند نه هرزگي و چشم چراني.

3- چنين خانم هايي به ما مي گويند كه چرا ازدواج هاي مان عق افتاده است؛ متاعي كه بايد گران بفروشند دارند مفت در خيابان حراج مي كنند يعني دارند به خودشان ظلم مي كنند.

4- به متأهل ها هم ظلم مي شود؛ زيرا آقايان متأهل چشم شان به اين خانم مي افتد كه خيلي مرتب است، وقتي به خانه مي رند خانم را در آشپزخانه مي بينند كه خيلي مرتب نيست و به خاطر همين قيافه را مقايسه مي كنند و شروع به بهانه گيري مي كند و زندگي به هم مي ريزد.

اميدواريم كه بانوان جامعه ما به اين نكات، با دقت بيشتري بينديشند.

                                    برگرفته از: وبلاگ ولايت فقيه وحكومت اسلامي